heykel

Bu seri fiziksel bir çirkinliği anlatmıyor.
Yüz hatlarını değil, karakter deformasyonunu ele alıyor.

Buradaki figürler; iki yüzlü, üç yüzlü ya da sayısız yüzlü olabilen insan hâllerini temsil ediyor. Ortama göre değişen mimikler, çıkarına göre şekil alan ifadeler, güce göre eğilen ya da sertleşen bakışlar… Çirkinlik burada estetik bir mesele değil; tavır meselesi.

Bu heykeller, açık kötülüğü değil, normalleşmiş çürümeyi gösteriyor.
Haksızlığı görüp susmayı, doğruyu bilip eğmeyi, konfor için taraf değiştirmeyi… Maskeyi yüz hâline getirmeyi.

Güzellik hâlâ var. Doğada var. Çocuğun bakışında var. Hesapsız bir merhamette var.
Ama yetişkin insanın büyük kısmında gördüğüm şey, maske.

Ve maske ne kadar uzun süre takılırsa, altındaki yüz de ona benzemeye başlıyor.

Bu seri, insanın dışını değil içini deşiyor.
Çirkinlik, insanın kendine benzememesi